In 2026 zal de gezamenlijke missie van de European Space Agency (ESA) en de Japanese Aerospace Exploration Agency (JAXA), BepiColombo, eindelijk in een baan rond Mercurius komen, wat het begin markeert van een langverwachte periode van intensief wetenschappelijk onderzoek. Deze missie is niet zomaar een flyby; het is ontworpen om volledig de mysteries van de binnenste planeet van het zonnestelsel te ontrafelen.
Een tweeledige aanpak
BepiColombo bestaat uit twee hoofdorbiters: de Mercury Planetary Orbiter (MPO) en de Mercury Magnetospheric Orbiter (Mio). Beide zijn momenteel bevestigd aan de Mercury Transfer Module (MTM), die het ruimtevaartuig sinds de lancering in 2018 begeleidt. De MTM maakt gebruik van een slimme zwaartekrachtassistentietechniek, ontwikkeld door natuurkundige Giuseppe “Bepi” Colombo, om het ruimtevaartuig geleidelijk te vertragen voor een gecontroleerde orbitale inbrenging.
Waarom nu?
BepiColombo verzamelt al jaren voorlopige gegevens, waaronder inzichten in de zonnewind en oppervlaktebeelden met hoge resolutie. De krachtigste instrumenten ervan – zoals de röntgenspectrometers van de MPO – zijn echter overschaduwd door de MTM. In september 2026 zullen de MPO en Mio zich losmaken van de MTM en beginnen aan hun afdaling in een baan om de aarde. Tegen november zullen deze instrumenten een onbelemmerd zicht hebben, waardoor gedetailleerde analyse mogelijk is.
Wat zullen we leren?
Verwacht wordt dat deze missie ongekende gegevens zal opleveren over de magnetische omgeving, de samenstelling van het oppervlak en de interne structuur van Mercurius.
- Het MPO zal de allereerste röntgenfoto’s maken van een planetair oppervlak, en zo de onverwacht hoge röntgenstraling van de donkere kant van Mercurius helpen verklaren.
- Spectrometers zullen de zonovergoten kant van de planeet analyseren, de samenstelling van het oppervlak onthullen en aanwijzingen geven voor de evolutie ervan.
- De Mio zal de magnetosfeer van Mercurius bestuderen, het gebied in de ruimte dat wordt gedomineerd door het magnetische veld van de planeet.
“Als je kunt begrijpen hoe de verschillende planeten zijn ontstaan zoals ze zijn, kun je de dynamiek van het hele zonnestelsel begrijpen”, zegt Charly Feldman, instrumentwetenschapper aan de Universiteit van Leicester.
Het wachten en het risico
Hoewel de verwachtingen hooggespannen zijn, erkent het missieteam het risico. Instrumenten zijn al jaren onderweg en er is geen garantie dat ze na activering perfect zullen functioneren. Zoals Feldman opmerkt: “We kunnen niets doen als het kapot is.”
De afwijkingen van Mercurius hebben wetenschappers lange tijd in verwarring gebracht. De ongewoon grote ijzeren kern, het zwakke magnetische veld en de hoge oppervlaktetemperaturen van de planeet werpen fundamentele vragen op over de vorming en evolutie van planeten. BepiColombo staat klaar om de antwoorden te geven.
De missie vertegenwoordigt een grote stap voorwaarts in ons begrip van de binnenste wereld van het zonnestelsel. Door geavanceerde instrumenten te combineren met een goed gepland baantraject, zal BepiColombo onze kennis van Mercurius herschrijven en, bij uitbreiding, de krachten die alle rotsachtige planeten vormen.
