NASA’s Artemis II-missie markeert de terugkeer van de mensheid naar de diepe ruimte met het Orion-ruimtevaartuig – een strak ontworpen capsule die is ontworpen om voor het eerst in meer dan een halve eeuw vier astronauten buiten een baan om de aarde te brengen. De inzet is hoog: deze tiendaagse testvlucht is van cruciaal belang voor NASA’s bredere plannen voor duurzame maanverkenning.
Een compacte woonruimte
De Orion-capsule is niet ruim. Met een oppervlakte van slechts 30 kubieke meter is hij ongeveer zo groot als een minivan en vereist hij een aanzienlijk compromis van de bemanning. Astronauten Christina Koch, Reid Wiseman, Victor Glover en Jeremy Hansen zullen deze besloten ruimte delen als hun cockpit, laboratorium, eetkamer, badkamer, slaapkamer en noodopvang in één.
Het interieur is ontworpen met het oog op efficiëntie: opbergvakken doen dienst als stralingsschermen, een compacte kitchenette zorgt voor gerehydrateerde maaltijden (garnalen, macaroni en kaas, en tortilla’s werden getest), en een vrij zwevend oefenapparaat helpt de effecten van langdurige gewichtloosheid te verzachten. Het toilet, een unit van 1,80 meter onder de vloer, is voorzien van privacygordijnen – een noodzaak gezien de lengte van astronaut Hansen van 1,80 meter. In het geval van een systeemstoring worden reserve-urineopvangzakken gebruikt.
Het cruciale belang van de missie
Artemis II gaat niet alleen over comfort. De missie zal het vermogen van Orion testen om menselijk leven in de diepe ruimte in stand te houden, inclusief de stralingsafscherming en noodsystemen. Tijdens de vierdaagse heenreis oefent de bemanning in een afgeschermde holte onder de cabinevloer om zich te beschermen tegen zonnestormen. Als Orion faalt, komt de hele maan-terugkeerstrategie van NASA in gevaar.
Het strakke ontwerp van de capsule weerspiegelt een bewuste afweging: hoewel astronauten ruim 50% meer ruimte zullen hebben dan hun Apollo-voorgangers, is de leefruimte aanzienlijk kleiner dan die aan boord van het Internationale Ruimtestation. Elk item, van laptops tot checklists, moet de aanwezigheid ervan rechtvaardigen.
Aanpassing aan microzwaartekracht
Het leven in Orion vereist aanpassing. Astronauten slapen in tassen die aan de muur zijn vastgebonden, eten gerehydrateerde maaltijden en oefenen met behulp van een vliegwielapparaat om stuurproblemen als gevolg van trillingen te voorkomen. Het kleine formaat van het ruimtevaartuig dwingt tot efficiëntie; na de lancering zal de bemanning het toilet, de waterdispenser en de voedselverwarmer opzetten en de stoelen wegklappen om de zwevende ruimte te maximaliseren.
Zoals commandant Reid Wiseman het verwoordde: ‘Het is alsof ik in mijn bed klim, en ik voel me warm en ingestopt.’
De toekomst van diepe ruimtevaart
De Artemis II-missie is een cruciale stap in de richting van de langetermijndoelen van NASA: het vestigen van een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan en daarbuiten. Het succes van Orion zal bepalen of toekomstige missies kunnen vertrouwen op het ruimtevaartuig als een veilige, betrouwbare habitat voor verkenning van de ruimte. Na het landen komt de bemanning op een opblaasbaar vlot terecht – de ‘veranda’ van NASA – die het einde markeert van een historische vlucht.
