Lwy morskie z Galapagos wykazują niezwykle długi okres karmienia, a niektóre osobniki nadal ssą swoje matki nawet do wieku dorosłego, co jest zachowaniem nieporównywalnym wśród ssaków. Długoterminowe badanie pokazuje, że wiele Zalophus wollebaeki karmi piersią przez lata po osiągnięciu dojrzałości płciowej, a odnotowane przypadki utrzymują się do wieku odpowiadającego średniemu wiekowi człowieka.
Anomalia biologiczna
Dla większości ssaków odstawienie od piersi oznacza wyraźne przejście do niezależności. Jednak lwy morskie z Galapagos przeciwstawiają się tym oczekiwaniom. Naukowcy obserwowali osoby karmiące piersią do 16. roku życia, czyli wieku porównywalnego z wiekiem osoby po 60. roku życia, która nadal karmiła piersią. Takie zachowanie jest sprzeczne z ustalonymi zasadami biologicznymi, które sugerują, że matki powinny przerwać laktację, gdy tylko potomstwo będzie w stanie samodzielnie się utrzymać i rozmnażać.
Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że żywienie jest kontynuowane pomimo wysokich kosztów energetycznych produkcji tłustego mleka. Jak zauważa ekspert od ssaków morskich Patrick Pomeroy, zjawisko to „przeczy wszelkiej obiegowej wiedzy”. Antropolog Sarah Blaffer Hrdy dodaje, że dalsze karmienie piersią jest „zupełnie niezwykłe”, biorąc pod uwagę presję biologiczną i ewolucyjną, która normalnie powstrzymuje takie zachowanie.
Konsekwencje i pytania
Logika darwinowska podpowiada, że matki powinny zaprzestać produkcji mleka, gdy przeżycie potomstwa nie jest już od niego zależne. Jednak wśród lwów morskich z Galapagos matki często karmią piersią starsze szczenięta w tym samym czasie, w którym wychowują nowe.
Rodzi to ważne pytania dotyczące dynamiki społecznej i strategii reprodukcyjnych w obrębie gatunku. Czy długotrwałe karmienie piersią jest adaptacją kulturową? Czy zapewnia dodatkowe korzyści odżywcze? A może jest to wyjątkowa cecha ich wyspiarskiego ekosystemu? Konieczne są dalsze badania, aby w pełni zrozumieć, dlaczego te lwy morskie tak drastycznie odbiegają od typowego zachowania ssaków.
Takie zachowanie jest nie tylko niezwykłe, ale także podważa nasze zrozumienie przywiązania matki i zależności potomstwa w królestwie zwierząt. Podkreśla, jak wiele pozostaje do odkrycia na temat doboru naturalnego i adaptacji, nawet w przypadku dobrze zbadanych gatunków.
