Majestatyczne pierścienie Saturna, wraz z pewnymi osobliwościami na orbitach jego księżyców, mogły powstać w wyniku kataklizmicznego zderzenia z jego największym księżycem, Tytanem. Nowe badania sugerują, że istniejący niegdyś księżyc, zwany Poczwarką, uderzył w Tytana około 400 milionów lat temu. Ta kolizja była nie tylko destrukcyjna; może wyjaśnić kilka długotrwałych tajemnic układu Saturna.
Dziwactwa układu Saturna
Przez lata naukowców intrygowały anomalie w księżycach i pierścieniach Saturna. Pierścienie wydają się zaskakująco młode, biorąc pod uwagę wiek planety. Nachylenie osi Saturna nie odpowiada oczekiwanym wpływom grawitacyjnym Neptuna, a mały księżyc Iapetus ma niezwykle nachyloną orbitę. Sam Tytan jest wyjątkowo wolny od kraterów i porusza się po torze eliptycznym, a nie kołowym. Nieprawidłowości te nie mają łatwego wyjaśnienia… jeszcze.
Teoria zderzeń poczwarek
Wiodąca teoria sugeruje, że w przeszłości w zewnętrznym układzie Saturna znajdował się satelita Poczwarka. Poprzednie symulacje wykazały, że rozpadł się, tworząc pierścienie, ale to wyjaśnienie ma swoje ograniczenia. Nowy model sugeruje, że Poczwarka nie rozpadła się, ale zderzyła się z Tytanem. Uderzenie mogło zmienić kształt Tytana, usuwając kratery i rozciągając jego orbitę w elipsę. Co ważniejsze, uwolniłoby to szczątki do układu Saturna.
„To rodzaj uniwersalnej teorii, która obejmuje wszystkie główne zagadnienia” – mówi Matija Ciuk, która kierowała zespołem badawczym, który pracował nad badaniem.
Od kolizji do pierścieni
Uderzenie w Tytana byłoby na tyle silne, że utworzyłoby pole gruzu. Z biegiem czasu te szczątki poszybowały spiralnie do wewnątrz, zderzając się z wewnętrznymi księżycami Saturna. W wyniku tych zderzeń księżyce rozpadły się na drobne cząstki, które obecnie tworzą słynne pierścienie planety. Mały księżyc Hyperion może nawet być pozostałością pierwotnego uderzenia. Ta kaskadowa seria wydarzeń wyjaśnia nie tylko pierścienie, ale także dziwne orbity wewnętrznych księżyców Saturna.
Testowanie teorii
Kluczem do potwierdzenia tej hipotezy może być nadchodząca misja NASA Dragonfly, której wystrzelenie zaplanowano na 2028 rok. Uważnie badając powierzchnię Tytana w 2034 roku, naukowcy mogą szukać dowodów na wcześniejsze połączenie się. Jeśli dane potwierdzą teorię uderzenia, radykalnie zmieni to nasze rozumienie powstawania i ewolucji Saturna.
Osobliwości układu Saturna od dawna pozostają tajemnicą. To nowe badanie nie tylko oferuje wyjaśnienie, ale także łączy kilka tajemnic w jedną, sprawdzalną narrację, potencjalnie ujawniając, że historia Tytana ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia całego układu planetarnego.
