18-letni praktykant spawacza z Luizjany został niedawno zarażony rzadką formą wąglika zwaną „wąglikiem spawacza”, co stanowi dopiero dziewiąty udokumentowany przypadek na świecie. U pacjenta rozwinęło się ciężkie zapalenie płuc i niewydolność oddechowa wymagająca hospitalizacji i intubacji. Przypadek ten podkreśla potencjał nietypowych infekcji bakteryjnych w środowisku przemysłowym i kluczową rolę szybkiej diagnozy w obliczu rzadkich chorób.
Infekcja i reakcja początkowa
Nastolatek, który odbywał sześciomiesięczną praktykę spawalniczą, zaczął kaszleć i szybko został przyjęty do szpitala na leczenie. Wstępne badania krwi wykazały infekcję bakteryjną z grupy Bacillus cereus, rodziny drobnoustrojów zwykle kojarzonych z zatruciem pokarmowym, a nie z ciężką chorobą układu oddechowego. Jednak objawy, zawód i lokalizacja pacjenta sugerowały coś innego.
Lekarze zaznajomieni z wcześniejszymi przypadkami w Luizjanie i Teksasie podejrzewali wąglik spawacza: ciężką chorobę płuc związaną z obróbką metali. Diagnoza ta okazała się decydująca, gdyż z ośmiu udokumentowanych wcześniej pacjentów przeżyło jedynie dwóch.
Co to jest „wąglik spawacza”?
Tradycyjny wąglik jest wywoływany przez zarodniki Bacillus anthracis, które nabywa się przez skaleczenia, skażoną żywność lub wdychanie. Ostatnia opcja, wziewny wąglik, jest najbardziej śmiercionośną formą. Jednak „wąglik spawacza” wywoływany jest przez inne gatunki Bacillus, które nieoczekiwanie niosą ze sobą geny odpowiedzialne za wytwarzanie toksyny wąglika.
Dymy powstające podczas spawania, zwłaszcza spawania łukowego, zwiększają ryzyko infekcji płuc. Miejsce pracy pacjenta było słabo wentylowane, a czynnikami sprzyjającymi było nieregularne używanie środków ochrony osobistej i jedzenie w miejscu pracy. Próbki pobrane z jego miejsca pracy wykazały geny toksyny wąglika na 11,4% powierzchni, ale tylko on okazał się skażony.
Leczenie i rekonwalescencja
Pacjentowi przepisano kombinację silnych antybiotyków (wankomycyna, meropenem, cyprofloksacyna, doksycyklina) do czasu potwierdzenia diagnozy. Następnie, w porozumieniu z CDC, podano mu obiltoksymab, antytoksynę wąglika uzyskaną z amerykańskich strategicznych zapasów narodowych. Po raz pierwszy zastosowano tę antytoksynę w leczeniu wąglika spawacza, co stanowiło przełom w leczeniu.
Po 26 dniach hospitalizacji pacjent powrócił do pełnego zdrowia i został wypisany z kontynuacją antybiotykoterapii. Laboratorium Zdrowia Publicznego stanu Luizjana potwierdziło, że infekcja została spowodowana przez Bacillus tropicus.
Dlaczego to jest ważne?
Przypadek ten podkreśla ewolucję wiedzy na temat bakterii wytwarzających toksynę wąglika poza B. antracy. Pokazuje także, jak ważne jest szybkie rozpoznawanie rzadkich zakażeń, szczególnie wśród pracowników przemysłowych. Młody wiek pacjenta (18 lat) i ograniczone doświadczenie w spawalnictwie (sześć miesięcy) są niezwykłe, co rodzi pytania dotyczące indywidualnej podatności i wzorców narażenia.
Przypadek ten podkreśla, że geny toksyny wąglika mogą występować w nieoczekiwanych gatunkach bakterii, potencjalnie tworząc nowe problemy zdrowia publicznego w warunkach przemysłowych.
Tajemnica, dlaczego tylko jeden pracownik został zakażony pomimo powszechnego skażenia, pozostaje nierozwiązana, co podkreśla potrzebę dalszych badań nad czynnikami determinującymi ryzyko infekcji.
