Venus heeft de laatste tijd de krantenkoppen gedomineerd, grotendeels vanwege de controversiële hypothese dat er leven in de wolken zou kunnen bestaan. Maar terwijl de zoektocht naar biologie in de schijnwerpers staat, concentreert het team van de Universiteit van Californië zich op iets veel fundamentelers. Ze zijn niet op zoek naar microben. Ze meten hoe snel de planeet draait.
De resultaten, gepubliceerd in Nature Astronomy, leveren een nauwkeurige nieuwe klok op voor de meest koppige buur van ons zonnestelsel.
Spin meten met radio-echo’s
Tussen 2006 en 2020 stuurden Jean-Luc Margot en zijn collega’s geen ruimtevaartuig naar Venus. Ze gebruikten radiogolven. Het team straalde signalen uit vanaf het aardoppervlak met behulp van twee gigantische antennes die duizenden kilometers uit elkaar stonden: een in Goldstone, Californië, en de andere in Green Bank, West Virginia.
De methode was bedrieglijk eenvoudig, maar technisch rigoureus. Door de precieze vertraging te meten tussen de signalen die op elke locatie werden ontvangen, konden de onderzoekers de rotatiesnelheid van Venus berekenen. Het tijdvenster waarin de echo’s het meest op elkaar leken, gaf de axiale kanteling van de planeet aan.
“De precieze vertraging tussen de twee signalen vertelt ons de rotatiesnelheid, terwijl het tijdvenster waarin de echo’s het meest op elkaar lijken ons de kanteling van de planeet vertelt.”
Dankzij deze aanpak konden ze al lang bestaande onzekerheden verfijnen. Tientallen jaren lang varieerden de schattingen van de lengte van een Venusiaanse dag enorm, wat verwarring veroorzaakte in de planetaire wetenschap. De nieuwe informatie verduidelijkt het debat precies.
Een dag die 243 dagen duurt
De kernbevinding is grimmig. Eén dag op Venus – roterend om zijn as – duurt 243,0226 aardse dagen. Dat is ongeveer tweederde van het aardse jaar. Als je op Venus zou kunnen staan (de verpletterende druk en de zure regen negerend), zou je bijna negen maanden wachten tot de zon opkomt en ondergaat.
Maar hier wordt het ingewikkeld. De rotatie is niet constant.
De onderzoekers observeerden verschillen tot 20 minuten tussen verschillende metingen. Deze inconsistentie verklaart waarom eerdere pogingen om de lengte van de Veneriaanse dag te bepalen tegenstrijdige resultaten opleverden. De planeet versnelt en vertraagt terwijl hij ronddraait.
Wat veroorzaakt deze variatie? De boosdoener moet de atmosfeer zijn. De atmosfeer van Venus is ongelooflijk dicht, met een druk die 90 keer zo groot is als die van de atmosfeer van de aarde. Deze dikke deken staat via wrijving in wisselwerking met het vaste oppervlak, waardoor de rotatie van de planeet in een chaotische dans wordt versneld of vertraagd. Het is de mechanische koppeling tussen de lucht en de rots die de rotatie van Venus onregelmatig maakt.
Axiale kanteling en verborgen kern
Naast de lengte van de dag onthulden de radio-echo’s nog andere kritische geometrieën. De axiale kanteling van Venus bedraagt slechts 2,6392 graden. Vergelijk dat eens met de 23 graden op aarde en je zult begrijpen waarom Venus de seizoenen mist die onze klimaatcycli bepalen. De as staat bijna loodrecht op de baan.
De gegevens hielpen ook om de interne structuur van de planeet in kaart te brengen. Wetenschappers concludeerden dat de straal van de kern van Venus ongeveer 3500 km bedraagt - ongeveer even groot als die van de aarde. De radioreflecties konden echter niet uitwijzen of deze kern vast of vloeibaar is. Deze vraag blijft open.
Waarom dit belangrijk is voor de aarde
Deze cijfers lijken misschien abstracte weetjes, maar ze bevatten de sleutel tot het mysterie van de planeet. Aarde en Venus worden vaak een tweeling genoemd
Mis nooit meer een technische update door Futura te volgen op WhatsApp en Google News
