Wenus dominuje ostatnio na pierwszych stronach gazet, w dużej mierze dzięki kontrowersyjnej hipotezie, że w jej chmurach może istnieć życie. Jednak podczas gdy głównym tematem jest poszukiwanie śladów biologicznych, zespół z UCLA skupia się na czymś znacznie bardziej fundamentalnym. Nie szukają zarazków. Mierzą prędkość obrotową planety.
Wyniki opublikowane w czasopiśmie Nature Astronomy dostarczają nowych, precyzyjnych danych na temat najbardziej upartych sąsiadów naszego Układu Słonecznego.
Pomiar rotacji za pomocą echa radarowego
W latach 2006–2020 Jean-Luc Margot i jego współpracownicy nie wysłali statku kosmicznego na Wenus. Wykorzystali fale radiowe. Zespół skierował sygnały z powierzchni planety za pomocą dwóch gigantycznych anten oddalonych od siebie o tysiące mil – jedną w Goldstone w Kalifornii, a drugą w Green Bank w Wirginii Zachodniej.
Metoda była zwodniczo prosta, ale rygorystyczna technicznie. Mierząc dokładne opóźnienie między sygnałami odbieranymi w każdym miejscu, badacze byli w stanie obliczyć prędkość obrotową Wenus. Przedział czasu, w którym echa były najbardziej podobne, wskazywał na nachylenie osi planety.
„Dokładne opóźnienie między dwoma sygnałami mówi nam o prędkości obrotu, a przedział czasu, w którym echa są najbardziej podobne, mówi nam o nachyleniu osi planety”.
Takie podejście pozwoliło im wyjaśnić istniejące od dawna niepewności. Na przestrzeni dziesięcioleci szacunki długości dnia na Wenus znacznie się różniły, powodując zamieszanie w nauce o planetach. Nowe informacje precyzyjnie wyjaśniają tę kontrowersję.
Dzień trwający 243 dni
Główny wniosek jest surowy. Jeden dzień na Wenus – czyli jeden obrót wokół własnej osi – zajmuje 243,0226 ziemskich dni. To około dwie trzecie ziemskiego roku. Gdybyś mógł stanąć na Wenus (ignorując niszczycielskie ciśnienie i kwaśne deszcze), musiałbyś czekać prawie dziewięć miesięcy na wschody i zachody słońca.
Ale tutaj sprawy się komplikują. Rotacja nie jest stała.
Naukowcy zaobserwowali różnice sięgające 20 minut pomiędzy różnymi pomiarami. Ta niespójność wyjaśnia, dlaczego poprzednie próby określenia długości dnia na Wenus przyniosły sprzeczne wyniki. Planeta przyspiesza i zwalnia podczas obrotu.
Co powoduje tę zmienność? Winowajcą musi być atmosfera. Atmosfera Wenus jest niezwykle gęsta, panuje w niej ciśnienie 90 razy większe niż ciśnienie atmosfery ziemskiej. Ten gruby koc oddziałuje z powierzchnią stałą poprzez tarcie, przyspieszając lub spowalniając obrót planety w chaotycznym tańcu. To mechaniczne połączenie powietrza i skał sprawia, że obrót Wenus jest nieregularny.
Nachylenie osi i ukryty rdzeń
Oprócz długości dnia echa radarowe ujawniły inne krytyczne parametry geometryczne. Nachylenie osi Wenus wynosi zaledwie 2,6392 stopnia. Porównaj to z 23 stopniami na Ziemi, a zobaczysz, dlaczego na Wenus brakuje pór roku, które definiują nasze cykle klimatyczne. Jego oś jest prawie prostopadła do orbity.
Dane pomogły także w mapowaniu wewnętrznej struktury planety. Naukowcy doszli do wniosku, że promień jądra Wenus wynosi około 3500 km – mniej więcej tyle samo, co Ziemia. Jednak odbicia radarowe nie pozwoliły stwierdzić, czy rdzeń jest stały, czy płynny. To pytanie pozostaje otwarte.
Dlaczego jest to ważne dla Ziemi?
Liczby te mogą wydawać się abstrakcyjnymi faktami, ale są kluczem do rozwikłania tajemnicy planety. Ziemię i Wenus często nazywa się bliźniakami
Nigdy nie przegap aktualizacji technicznych, śledząc Futurę w WhatsApp i Google News






















