Łazik Curiosity NASA wykonał oszałamiające zdjęcia dziwnych formacji skalnych na Marsie, które w niesamowity sposób przypominają łuski gigantycznego gada. Choć wizualne podobieństwo do „smoczych łusek” pobudziło wyobraźnię opinii publicznej, naukowcy sugerują, że struktury te w rzeczywistości stanowią okno na geologiczną i wodną przeszłość planety.
Otwarcie w Antofagaście
Udokumentowano niezwykłe obiekty, gdy łazik Curiosity zmierzał w stronę Antofagasta, krateru uderzeniowego o szerokości 10 metrów, znajdującego się na zboczach góry Sharp wewnątrz krateru Gale.
Zdjęcia wykonane na początku kwietnia (sole marsjańskie 4859 i 4865) pokazują rozległy obszar skał pokryty ciasno upakowanymi wielościennymi wzorami. Te „łuski” wydają się rozciągać na kilka metrów w poprzek marsjańskiego krajobrazu, tworząc teksturę przypominającą plaster miodu.
Dekodowanie „skali”
Chociaż wzory wydają się organiczne, w rzeczywistości są wielokątnymi strukturami geologicznymi. Planetolodzy z Jet Propulsion Laboratory (JPL) zauważyli, że chociaż napotykali już wcześniej podobne tekstury, ich niesamowita obfitość w tym konkretnym obszarze była zaskoczeniem.
„Widzieliśmy już skały o wielokątnych wzorach, ale nie wydawały się aż tak masywne” – wyjaśniła Abigail Freeman, planetolog z JPL.
Jak powstają te wzory?
W planetologii takie tekstury plastra miodu są zwykle wynikiem czynników środowiskowych. Obecnie naukowcy rozważają dwie główne teorie:
– Suszenie: Parowanie wody ze starożytnego mokrego błota, powodujące pękanie powierzchni w geometryczne kształty.
– Ruch podpowierzchniowy: ruch kryształków lodu pod powierzchnią Marsa, które mogą ściskać grunt, tworząc wielokątne wzory.
Analizując dane chemiczne i obrazy o wysokiej rozdzielczości zebrane przez Curiosity, badacze chcą ustalić, który z tych procesów – lub ich kombinacja – ukształtował ten krajobraz.
Nauka naśladowania życia
Zjawisko „smoczej łuski” wpisuje się w powracający trend w eksploracji Marsa, podczas którego skaliste krajobrazy wydają się naśladować żywe organizmy. Wcześniej Curiosity natrafiał na „jajowate” sferoidy i formacje przypominające koralowce, a łazik Perseverance fotografował skały przypominające żółwie.
Takie obserwacje wynikają ze zjawiska psychologicznego znanego jako pareidolia – tendencji ludzkiego mózgu do widzenia znaczących obrazów (takich jak twarze lub zwierzęta) w przypadkowych wzorach. Chociaż te „stworzenia” to nic innego jak geologiczny zbieg okoliczności, podkreślają one złożoność i różnorodność faktur powierzchni Marsa.
Wniosek
Odkrycie tych szeroko rozpowszechnionych wielokątnych skał daje Curiosity nową możliwość zbadania starożytnego klimatu Marsa i historii wody na planecie. Choć mogą wyglądać jak szczątki mitycznych stworzeń, te „łuski” są w rzeczywistości kluczową wskazówką dotyczącą tego, jak woda kształtowała niegdyś środowisko Marsa.
