Je hebt waarschijnlijk gehoord dat de aarde een ‘minimaan’ heeft. Misschien niet met die naam, maar asteroïde 2016 HO3? Ja, het is echt. Wij noemen het ook Kamo’oalewa.
Een Chinese sonde heeft zojuist de eerste close-up gemaakt.
Het is de Tianwen-2-missie. CNSA – dat is China National Space Administration – stuurde het op 29 mei 2025 vanuit Xichang. Het duurde 13 maanden om hier te komen, waarbij bijna 1 miljard kilometer aan lege leegte werd afgelegd. Nu is het eindelijk zover.
Sinds 2 juli hangt hij slechts 20 kilometer boven het rotsoppervlak. Dicht genoeg om dit portret te maken.
Kamo’oalewa is niet bepaald onze maan. Technisch gezien draait zijn baan rond de zon. Maar het beweegt elke 45 jaar langs onze planeet in een wiebelige elliptische dans, wat het het zeldzame ‘quasi-satelliet’-embleem oplevert. Van slechts zeven soortgelijke exemplaren is bekend dat ze de hemel van de aarde delen. Het is een asteroïde van de Apollo-klasse, die onze baan om de zon deelt, maar langere tijd om ons heen blijft hangen.
We weten nog niet veel. Waarnemingen op afstand zeggen dat de doorsnede ongeveer 40 tot 10 meter is. Klein? Heel klein. Het is misschien wel de kleinste asteroïde die mensen ooit hebben bezocht.
De aanpak verliep traag. De optische detectie begon op 6 juni. Halverwege juni bevond de afstand zich binnen een straal van 2,00 km en kwam steeds dichterbij tot in juli, toen de afstand tot slechts 20 km bedroeg. Daar komt de foto vandaan.
Tianwen-2 is er niet alleen voor selfies. Het is een voorbeeldretourmissie.
“Van de bekende nabij-aardse objecten is 2016 HO3 een uitzonderlijk zeldzaam aards co-rbitaal object.”
Dat zijn natuurkundige Rongqiao Zhang en zijn team in Peking die uitleggen waarom ze daarvoor hebben gekozen. De wiskunde werkt. De omlooptijd komt overeen met die van de aarde, wat brandstof bespaart tijdens de reis. Het blijft stabiel op een afstand van 0,1-0,3 AU. Gemakkelijk te volgen. Gemakkelijk te controleren. Goed voor de communicatie.
Wetenschappers willen antwoorden. Is het ding een monolithische rots? Een losse hoop puin? Zijn er watersporen? Effecten van zonnewind? De oorsprong is raadselachtig. Zijn baan evolueerde op manieren die we nog steeds aan het ontwarren zijn.
De grote vraag? Is het eigenlijk een stukje van de maan? Telescopen lieten doorschemeren van wel, maar monsters zouden dit bewijzen.
Negen maanden op de minimoon. Dat is het plan.
Geef vervolgens de monsters af met een vlucht langs de aarde en ga verder. De volgende stop is hoofdkomeet 31 P, ver voorbij Mars. Deze komeet heeft een bizarre zespuntige stofstaart en we weten nog steeds niet echt hoe zijn vorm eruit ziet. Het ligt toevallig in lijn met het terugreistraject, dus het is een handige tweede stop voor een flyby.
Een enorme missie. Twee kleine doelwitten. We wachten af wat ze terugbrengen.
